14. Προτομή Γ. Καραϊσκάκη

Η μαρμάρινη προτομή του ήρωα της επανάστασης του 1821, Γεωργίου Καραϊσκάκη, έργο του Αθηναίου γλύπτη, Ν. Γεωργαντή, στήθηκε με πρωτοβουλία του μητροπολίτη Ιεζεκιήλ το Σεπτέμβριο του 1936.
Ο Γ. Καραϊσκάκης, υπασπιστής του Αλή πασά και αργότερα αρχηγός του αρματολικίου των Αγράφων και στρατάρχης της Ρούμελης, γεννήθηκε στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας το 1780 και έπεσε στη μάχη του Φαλήρου το 1827. Υπήρξε μια από τις πιο εξέχουσες φυσιογνωμίες του αγώνα της ανεξαρτησίας.

15. Ξενοδοχείο "Άρνη"

Το μεγαλοπρεπές νεοκλασικό διώροφο μέγαρο με τον χαρακτηριστικό τρούλο κτίστηκε το 1921 από τον πολιτικό και επιχειρηματία Κωνσταντίνο Τερτίπη. Η ονομασία "Άρνη" δόθηκε προς τιμήν του αδερφού του, Δημητρίου, ο οποίος πολέμησε νικηφόρα τους Τούρκους το 1878 στην περιοχή της προϊστορικής "Άρνης" (σημ. Πύργος Κιερίου).
Το κτήριο στέγαζε πολυτελές ξενοδοχείο, αίθουσα θεάτρου-κινηματογράφου, δεξιώσεων και καφεζυθοπωλείο, στα οποία προστέθηκαν από το 1925 "αίθουσα ντάσιγκ" και χαρτοπαικτική λέσχη. Στο γωνιακό καφενείο, στέκι διανοουμένων και καλλιτεχνών ως τα τέλη της δεκαετίας του '40, εκθέτονταν για δημόσια κριτική προπλάσματα γλυπτών και σχέδια έργων ζωγραφικής, πριν πάρουν τη θέση τους σε δημόσιους χώρους της πόλης.
Στη δεκαετία του '40, το κτήριο επιτάχθηκε από τις δυνάμεις κατοχής και αργότερα από τις αντιστασιακές οργανώσεις. Ανακαινισμένο και σύγχρονο από το 2005, το ξενοδοχείο "Άρνη" αποτελεί σήμερα περιουσία του Ιδρύματος Υποτροφιών "Απ. Αλεξόπουλος".

16. Δημαρχείο

Στη θέση του υπήρχαν τα δημοτικά λουτρά - τα πρώτα σε θεσσαλική πόλη - από το 1901. Το νεοκλασικό ισόγειο κτήριο με την αψιδωτή είσοδο κατεδαφίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του '60 με σκοπό να ανεγερθεί στο δημοτικό οικόπεδο κτήριο αυτόνομου νομικού προσώπου με την επωνυμία "πνευματικόν και παραγωγικόν κέντρον Καρδίτσης". Με βάση την αρχική μελέτη, θα στεγάζονταν σ' αυτό αίθουσα για διαλέξεις και προβολές, βιβλιοθήκη - αναγνωστήριο - η Λαϊκή Βιβλοθήκη "Η Αθηνά" διέθετε περισσότερους από 10.000 τόμους -, πινακοθήκη - μουσείο, μόνιμη γεωργική έκθεση και σχολή τεχνικής, γεωργικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Η ανάγκη στέγασης των δημοτικών υπηρεσιών, οι οποίες μέχρι τότε φιλοξενούνταν σε ενοικιασμένα οικήματα και μετά τους σεισμούς του 1954 στο πολυϊατρείο του Παυσιλύπου, οδήγησαν στην τροποποίηση του καταστατικού το 1969 και στην εγκατάσταση του δημαρχείου στο κτήριο, το οποίο ήταν και το πρώτο της πόλης που διέθετε ανελκυστήρα.

17. Παλιό Γυμνάσιο

 Πρόκειται για το μοναδικό δημόσιο κτήριο που κατασκευάστηκε στην εικοσαετία 1881-1900 στην πόλη. Κτίστηκε το 1889 στα θεμέλια του οθωμανικού νοσοκομείου, στην περιοχή "τσαρσί τζαμί", άλλοτε οθωμανικό κέντρο της Καρδίτσας. Αποτελείται από λιθόκτιστο ημιυπόγειο και τουβλόκτιστο όροφο. Η όψη του είναι λιτή, νεοκλασικού χαρακτήρα, με κόγχες εκατέρωθεν της εισόδου και μεγάλα ορθογώνια παράθυρα. Η ανατολική πτέρυγα με τους έξεργους γωνιόλιθους και το διπλό κλιμακοστάσιο της εισόδου με την αψιδωτή επίστεψη προστέθηκαν στη δεκαετία του '30.
Από τη μεταστέγαση του γυμνασίου σε νέο κτήριο το 1962, και ως τα τέλη της δεκαετίας του '70 το κτήριο λειτούργησε ως γυμνάσιο θηλέων. Από τότε στεγάζει το 14ο δημοτικό σχολείο και το εσπερινό γυμνάσιο.
Το Γυμνάσιο συνδέθηκε με σημαντικές προσωπικότητες της δημόσιας ζωής, όπως ο Ν. Πλαστήρας, ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ. ο Απ. Κουτσοκώστας, ο Δ. Γιολδάσης, ο Γ. Βαλταδώρος κά.

18. Ναός Αγίου Νικολάου

 Βρίσκεται στην άλλοτε περιφερειακή συνοικία "Αγιάς μαχαλά" (=εξοχικός), η οποία έφτανε μέχρι το τσιφλίκι των Ματαραγγιωτάδων ("Τσιφλικάκι"). Ο παλιός ναός κτίστηκε το 1896 και ανακαινίστηκε το 1937, όπως και εκείνος της Αγίας Παρασκευής, ακολουθώντας την ανάλογη πληθυσμιακή αύξηση. Η αγιογράφηση του τέμπλου, στις παραμονές του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ανατέθηκε από τον μητροπολίτη Ιεζεκιήλ στον διακεκριμένο ζωγράφο και προσωπικό του φίλο, Ν. Δόντα, όπως και άλλοι ναοί της πόλης και της ευρύτερης περιοχής.
Ο σημερινός ναός, στον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδή με τρούλο, θεμελιώθηκε το 1970 δίπλα στο παλιό κτίσμα, το οποίο κατεδαφίστηκε στη δεκαετία του '90. Αρκετές από τις φορητές εικόνες των δύο προηγουμένων οικοδομικών φάσεων, οι παλαιότερες από το α' μισό του 19ου αιώνα, κοσμούν προσκυνητάρια στο νάρθηκα και στον κυρίως ναό, ενώ άλλες φυλάσσονται στο γυναικωνίτη.

Αρτεσιανό

Βρίσκεται στον πολυσύχναστο οδικό άξονα Καρδίτσας-Τρικάλων. Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί αρκετές νεολιθικές θέσεις, όπως η γνωστή "Μαγουλίτσα" από την αρχαιότερη νεολιθική, σε ανασκαφές που πραγματοποίησε στη δεκαετία του '50 η αρχαιολόγος Μαρία Παπαδοπούλου-Θεοχάρη.
Το "Πιτσαρί" ήταν χωριό με σημαντικό, χριστιανικό πληθυσμό από την πρώιμη οθωμανική περίοδο.
Το χαρακτηριστικό καμπαναριό του, χτισμένο από ντόπιο ψαμμόλιθο και συμπαγή τούβλα, στην είσοδο του πραυλίου του ναού των Αγιών Θεοδώρων, κατασκευάστηκε το 1888, σύμφωνα με λιθανάγλυφη επιγραφή. Ο ναός, στον τύπο της βασιλικής με τρούλο, χτίστηκε το 1899 αλλά ανακατασκευάστηκε μετά το σεισμό του 1954.
Το Αρτεσιανό είναι η γενέτειρα του μακαριστού αρχιεπισκόπου Σεραφείμ Τίκα, τα προσωπικά αντικείμενα του οποίου εκτίθενται σε αίθουσα του κοινοτικού καταστήματος.

Παλαιοκκλήσι

Η παλιά του ονομασία είναι Ίσαρι και με αυτή αναφέρεται στις οθωμανικές πηγές, ως μικρό χριστιανικό χωριό, από τον 15ο αιώνα. Στην περιοχή έχει εντοπιστεί από τον αρχαιολόγο Δ. Θεοχάρη, στη δεκαετία του '50, νεολιθικός οικισμός στη θέση Μαγούλα Τσαπόχα.
Είναι το πρώτο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Καρδίτσας, το οποίο συνδέθηκε με την πόλη με ποδηλατόδρομο. Η διαδρομή, δασωμένη στο μεγαλύτερο μέρος και όχι ιδιαίτερα πολυσύχναστη, προσφέρεται ακόμη και για ποδηλασία στην άσφαλτο, γι' αυτό και κάθε χρόνο, στα τέλη του Σεπτέμβρη, πραγματοποιούνται εκεί δύο ποδηλατικοί δρόμοι.
Το Παλαιοκκλήσι βρίσκεται στον οδικό άξονα, ο οποίος οδηγεί στο Φανάρι, με το μοναδικό βυζαντικό κάστρο της περιοχής, στα γραφικά Κανάλια και στο Μουζάκι, στους πρόποδες της ορεινής Αργιθέας.